Hokim yordamchilari – xalq orasida (“Uyas” MFY)

– Sizning kasbiy faoliyatingiz nimadan boshlandi? Ushbu vazifaga qanday keldingiz (oldin nima ish bilan shug‘ullangansiz)?

– Men Surxondaryo viloyatining Sho‘rchi tumanida tug‘ilganman. Ma’lumotim oliy, 1998 yilda Ter­miz davlat universitetining “Tarix va jamiyat­shunoslik” fakultetini tamomlaganman. Mehnat faoliyatimni 1994 yilda Qumqo‘rg‘on tumanidagi 20-umumta’lim maktabida tarix fani o‘qituvchisi sifatida boshlaganman. 1998 yilda Surxondaryo gidromelioratsiya texnikumiga o‘qituvchi bo‘lib ishga qabul qilindim va shu yilning o‘zidan to 2022 yilga qadar mazkur ta’lim muassasasining, keyinchalik u kasb-hunar kollejiga aylantiril­gach esa kollejning direktori lavozimida faoliyat yuritdim. O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti­ning hokim yordamchilari lavozimini joriy etish to‘g‘risidagi qarori e’lon qilinganidan so‘ng, bel­gilangan tartibda tanlovda ishtirok etdim. Ort­tirgan mehnat tajribam va suhbat natijalarini inobatga olgan holda, tanlov komissiyasining xu­losasiga binoan 2023 yilning noyabr oyida ushbu mas’uliyatli lavozimga loyiq deb topildim.

– Mahallaning portretini qanday tasvirla­gan bo‘lardingiz? Mahallada kimlar istiqomat qiladi, nimadan daromad topadi (u yerdagi mav­jud infratuzilma ob’yektlari, yo‘llar, maktab, bog‘cha, poliklinika, sanoat korxonalari, aholi­ni ish bilan ta’minlash imkoniyatlari haqida to‘liqroq gapirib bersangiz)?

– “Uyas” mahallasi bu tarixiy nom bo‘lib, “Ulamolar yashagan sohil”ning qisqartmasidir. Mahallamizda 5015 nafar fuqaro, 915 ta xo‘ja­lik, 1325 ta oila istiqomat qiladi. Mahallada mavjud asosiy infratuzilma ob’yektlariga ichki yo‘llar, bolalar bog‘chalari, bir necha sanoat kor­xonalari kiradi. Aholini ish bilan ta’minlash masalasi namunali, desam xato qilmagan bo‘laman. Mahallamizda har bir xonadon birma-bir yurib xatlovdan o‘tkazilgan.

Hozirda mavjud 900 xonadondan 724 ta xo‘jalik­da eng kichigi besh sotix, eng kattasi 30-35 sotixga­cha issiqxonalar mavjud. Bu issiqxonalarda bulg‘or qalampiri ekiladi, ko‘chatchilik bilan shug‘ullani­ladi, ikki uch marotaba hosil olishga mo‘ljallan­gan. Suvimiz juda yaxshi, tuprog‘imiz unumdor, har bir xonadonda ariqlardan kelayotgan suvlardan tashqari yana yerdan qazib chiqariladigan artezian suvlari ham mana shu dehqonchilikka o‘z hissasini qo‘shib kelyapti. Masalan, mahallamizda yetishti­rayotgan mahsulotlarimiz faqatgina ichki bozorda emas, balki tashqi bozorga ham chiqariladi. Xusu­san, ichki bozorga bulg‘or qalampirining bir navi yetishtiriladigan bo‘lsa, tashqi bozorlarga boshqa navi chiqariladi. “Bir mahsulot, bir kontur” shi­ori ostida ishlayapmiz.

Bugungi kunda mahallamiz fuqarolari tinch-totuv istiqomat qilyapti, mehnat qilyapti, har bir xonadonda mavsumiy ishchilar band qilinadi. Masalan, bulg‘or qalampirini ekish, agrotexnik qoidalariga amal qilgan holda chopiq qilish, bego­na o‘tlardan tozalash, barglarini yulish, pishgandan keyin terish, yuk mashinalariga taxlash, yashiklash va xaltalash ishlarida har bir issiqxonada kuni­ga 15 nafardan 50 nafargacha yigit-qizlarimiz mehnat qiladi. Mahallamizda birorta bekorchi odamning o‘zi yo‘q, hamma ishli.

– Yo‘l boshida eng qiyin bo‘lgan narsa nima bo‘ldi va siz uni qanday yengdingiz?

– Har bir tashkilot, tizimda har bir xodimning o‘z vazifalari bo‘ladi. Prezidentimiz, vazirlik, undan tashqari, viloyat hududiy boshqarmamiz to­monidan, tuman bo‘limimiz tomonidan, tuman ho­kimimiz tomonidan berilgan topshiriqlarni sidqidildan bajarib kelyapmiz. Ish tizimli yo‘lga qo‘yilgan. Qiyinchiliksiz ishning o‘zi yo‘q, lekin ularni yengib o‘tish kerak.

– Siz bevosita tanishish, so‘rov va o‘rganishlar o‘tkazish orqali mahallaning ahvolidan doimiy ravishda yaqindan xabardor bo‘lib turasiz. O‘rganishlar natijasida qanday iqtisodiy im­koniyatlar aniqlandi, qanday o‘sish drayverlari tanlandi va hozirda nimalar qilinmoqda?

– O‘zbeklarda bir gap bor. Ishni ertaga qilaman, degan narsa kerak emas. Agar ishni yengib olsang, hech qanday qiyinchilik bo‘lmaydi. Avvalboshda mahalladagi mavjud tabiiy sharoitlar, suv va yer resurslari, aholining ko‘nikma-qobiliyatlari atroflicha o‘rganib chiqildi. O‘rganishlar natija­sida mahalla hududida ixcham issiqxonalar tashkil etib, sabzavotlar va sabzavot ko‘chatlari yetishti­rish yo‘nalishini rivojlantirish rejalashtirib olindi. Bu sohani rivojlantirish uchun aholiga kerakli moliyaviy va amaliy ko‘makni berdik.

Shukrki, o‘z bilim va tajribamga tayanib, hudu­dimizdagi ishlarni to‘g‘ri yo‘lga qo‘ya oldim. Birgi­na misol: atrofimizda 60 ta mahalla bor. Xuddi Prezidentimiz tomonidan e’tirof etilgan “Qa­mashi”, “G‘ijduvon” va “Uychi” tajribalari singa­ri, bizda ham o‘ziga xos “Uyas tajribasi” yaratildi. Viloyatimizdagi 724 ta mahalla ichida mazkur ta­jriba alohida namuna sifatida tanlab olindi. Jumladan, 2025 yilda davlatimiz rahbari tashrif buyurgan “Tomorqa maktabi” hududidan ham “Uyas tajribasi”ni amaliyotda ko‘rsatish uchun maxsus yer ajratib berildi. Ushbu maydonda bulg‘or qalam­pirining “Svetofor” navi yetishtirilib, tashrif buyurgan mehmonlar hamda usta dehqonlarga tarqa­tildi. Ularning samimiy rahmatini eshitish, qilgan mehnatimizning bu qadar yuksak e’tirof etilishi esa barcha charchoqlarimizni unuttirdi.

– Mahallangiz rivojining asosiy iqtisodiy o‘sish drayveri nima? Nega ushbu yo‘nalishlar tanlab olindi? Tanlangan yo‘nalishlarni tezkor rivojlantirish uchun nima ishlar qilinmoqda?

– Dehqonchilik, xususan, issiqxona xo‘jalikla­ri, ko‘chatchilikni rivojlantirish mahallamiz­ning asosiy iqtisodiy o‘sish drayveri sifatida belgilab olingan. Hozirgi kunda mahallamizdagi xonadonlarning 90 foizida issiqxona mavjud bo‘­lib, buning ortidan oilalar yiliga kamida 120-150 mln. so‘mdan daromad ko‘rmoqda. Iqtisodiy imkoniyatlarni yanada kengaytirish maqsadida, o‘z faoliyatimni boshlagan kunimdan e’tiboran yangi tashabbuslarni ilgari surdim. Xusu­san, mahallamizdagi 724 ta issiqxonada yetishtirilgan bulg‘or qalam­piri pishib yetilgan mavsumda, eng ilg‘or xonadon egalariga o‘zaro hamkorlik taklifi bilan chiqdim. Mahsulotlarni olib ketishga kelgan yuk mashina­larini bevosita xonadonlarga kiritib, mavsumiy ishchilarimiz – mahallamiz yigit-qizlari uchun soya-salqin va qulay ish joylarini tashkil etdik. Natijada mahsulot xaridorlari va haydovchilar uchun yuklash jarayonida hordiq chiqarish imkoni yaratilgan bo‘lsa, kunlik ishlovchi ayollarimiz uchun barcha zarur sharoitlar hozirlandi. Bir so‘z bilan aytganda, logistika tizimini bevosita xonadon­larning o‘zida yo‘lga qo‘ydik va bunday kichik mar­kazlar hududimizda qo‘shimcha ish o‘rinlari yarati­lishiga ham xizmat qildi.

– Mahallangizda tadbirkorlikni rivojlan­tirish uchun qanday imkoniyatlar mavjud? O‘t­gan vaqt ichida nechta yangi korxona barpo eti­lib, nechta yakka tartibdagi tadbirkor ish bilan ta’minlandi?

– Mahallamiz daryo bo‘yida joylashgani bois, uning iqlim sharoiti va suv ta’minoti o‘ziga xos tajriba maktabini yaratishga xizmat qilgan. Ma’­lumki, ayrim hududlar poliz ekinlari, boshqa­lari esa piyoz yoki karam yetishtirishga ixtisosla­shadi. Shu nuqtai nazardan, Uyas mahallasi asosan issiqxona xo‘jaligiga, xususan, bulg‘or qalampiri yetishtirishga yo‘naltirilgan. Ta’kidlash joizki, joriy yilning mart oxiri va aprel oyi boshlari­da mahallamizda ekilgan bulg‘or qalampirining 50 foizdan ortig‘i pishib yetilib, sotuvga chiqariladi.

O‘tgan yili ilk hosilimizning kilogrammi 55-60 ming so‘mdan savdoga chiqarilgan edi, bu yil ham dehqonlarimiz shunday yuqori natijalarni ko‘zlab, tinimsiz mehnat qilmoqda. Hokim yordam­chisi sifatida asosiy vazifam tadbirkorlikni rivojlantirish, aholi bandligini ta’minlash va yoshlarni kasb-hunarga yo‘naltirishdan iborat bo‘lib, davlat tomonidan ajratilayotgan kredit, subsidiya va ssudalarni fuqarolarning ehtiyoji hamda mahalliy sharoitdan kelib chiqqan holda to‘g‘ri va maqsadli yo‘naltirishga harakat qil­moqdaman. Ajratilayotgan kreditlarning aksariyat qismi tomorqalarda issiqxonalar tashkil etishga qaratilgan, sababi xalqimiz buning iqtisodiy manfaatini to‘la anglab yetdi.

Qolaversa, davlatimiz tomonidan qabul qi­lingan qarorlar tadbirkorlik faoliyatini ken­gaytirish uchun ulkan imkoniyatlar eshigini ochdi. Mazkur hujjatlar doirasida bir necha fuqaromiz­ga 100 mln. so‘mgacha kredit mablag‘lari ajratili­shiga ko‘maklashdik. Natijada ular tadbirkorlik yo‘nalishida o‘qib-o‘rganib, o‘z oilaviy korxonala­rini ochishga muvaffaq bo‘lishdi. Bu tashabbuslar nafaqat ularning oilaviy farovonligini yuksal­tirdi, balki Uyas mahallasidagi ishsiz fuqaro­larning bandligini ta’minlashga va belgilan­gan soliqlarni o‘z vaqtida to‘lash orqali turmush darajasini muttasil yaxshilab borishga xizmat qilmoqda.

– Biror ehtiyojmand oilani yoki yosh tadbir­korni qo‘llab-quvvatlab, ular hayotida aniq o‘z­garish qilgan holatni keltirib o‘ting.

– O‘zbek xalqida mehr-oqibat, bir-biriga yor­dam ko‘rsatish degan tushuncha azaldan shakllangan. Bu bizning mahallamiz aholisiga ham taalluqli. Bugungi kunda mahallamizda bitta yolg‘iz oila bor. Bu oilaga ijtimoiy qo‘llab-quvvatlashdan tortib barcha zarur yordamni berib kelyapmiz.

Mahallamizda ishsizlar yo‘q hisobi, chunki har bir fuqaro muayyan mehnat faoliyati bilan, xusu­san, o‘zini o‘zi band qilish orqali daromad top­moqda. Eng asosiysi, boshqa hududlarga nisbatan bizda mehnat migratsiyasiga ketganlar soni juda kam. Xorijga yo‘l olgan yurtdoshlarimiz ham na­faqat Rossiyaga, balki boshqa rivojlangan davlat­larga jismoniy emas, balki aqliy mehnat qilish uchun shartnoma asosida ketishgan. Ular bakalavr va magistrlik diplomlariga ega bo‘lgan holda, tib­biyot, texnika va boshqa nufuzli sohalarda mehnat qilishmoqda.

– Sizning fikringizcha, hududingiz aholi­si o‘rtasida kambag‘allik darajasini yanada samarali kamaytirish uchun qo‘shimcha nima qi­lish kerak?

– Hududimizda kambag‘allik darajasini yana­da samarali qisqartirish maqsadida o‘zimning individual rejamni ishlab chiqqanman. Mahal­lamizda bu toifaga kiruvchi 21 ta oila ro‘yxatga olingan bo‘lib, tuman rahbariyati tomonidan ular­ning har biriga alohida mas’ullar biriktirilgan. Bundan tashqari, davlatimiz tomonidan ajratila­yotgan ssuda va subsidiyalar asosida kartoshka hamda limon yetishtirish uchun arizalar shakllantirib, ularga moliyaviy ko‘mak berishni maqsad qilgan­man. Jumladan, ehtiyojmand oilalardan 12 tasiga ssuda mablag‘lari olib berilishini ta’minladim.

Shu o‘rinda yana bir muhim jihatni ta’kidlab o‘tishim joiz: mahallamiz yigitlari orasida eng keng tarqalgan va rivojlangan kasblardan biri payvandchilikdir. Boisi, issiqxonalarni qurish, ularni ta’mirlash, ustini yopish kabi barcha texnik ishlar aynan ularning zimmasida. Yigitlarimiz nafaqat o‘z mahallamizda, balki qo‘shni mahalla va tumanlarga borib ham shu kabi bunyodkorlik ishlarini amalga oshirib kelmoqdalar.

Masalan, Po‘lat Ibrohimov ismli yigitimiz 30 sotixli issiqxonaga ega. Usta dehqon bo‘lish bilan birga, hozirgi kunda o‘simliklarni agro­texnik parvarishlash bo‘yicha haqiqiy agronom darajasiga yetishgan. Oddiy hayotiy misol: u o‘z is­siqxonasiga 200 ta presslangan somon solib, shu usul orqali yerning sho‘rini yuvadi. Uning bilim va tajribasi 4-5 yil o‘qigan oliy ma’lumotli mutaxassisnikidan aslo qolishmaydi, balki zi­yodroqdir. Hatto YouTube platformasida ham qishloq xo‘jaligiga oid bir nechta ko‘rsatuv tayyorlab joylagan. Bugungi kunda ushbu fuqaromiz Xorazm viloyatiga borib, 1,5 gektar maydondagi issiqxona uchun shartnoma asosida o‘zi ko‘chat tayyorlab, ularni ektirib keldi. U bir vaqtning o‘zida ham o‘zining tomorqasini parvarishlamoqda, ham Xorazmdagi issiqxona ishlariga bosh-qosh bo‘lmoqda. Nafaqat Xorazm, balki endilikda Qoraqalpog‘istondan ham unga hamkorlik takliflari tushmoqda.

Shu tariqa, bizning fuqarolarimiz issiqxonachilik madaniyati va tajribasini faqatgina o‘z viloyatimizda emas, balki respublikamizning boshqa hududlarida ham keng joriy etishga o‘zla­rining munosib hissalarini qo‘shib kelmoqdalar.

Fuqarolarimiz ongiga shu fikrni singdirishga harakat qilyapman: tomorqa – bu sizning shaxsiy oltin koningiz va tinchlik qalqoningiz bo‘lishi kerak. Bugungi kunda dunyoda turli tahlikalar kuza­tilmoqda, iqtisodiy bloklar to‘qnashmoqda. Bunday sharoitda eng katta boylik naqd pul yoki tilla emas, balki o‘z yeringizdan yetishtirilgan mahsulotdir. Men ularga doimo shunday deb uqtiraman: “Hurmat­li mahalladoshlar! Tomorqa – shunchaki yer emas, u oilangizni har qanday global inqirozdan asrab qoluvchi xavfsizlik yostiqchasidir. Shu bois ham bugun tomorqaga o‘ta jiddiy e’tibor qaratishimiz shart”. Zero, bir qarich yer bir qop oltinga teng. 2026 yilda yerdan faqat an’anaviy usulda foydala­nishning o‘zi kamlik qiladi. Maydoni kichik bo‘lsa-da, issiqxona va vertikal dehqonchilikni yanada rivojlantirish, bir yilda uch marta hosil olish imkonini beradigan usullarni amaliyotga joriy etish kerakligini ilgari surib kelaman. Tomorqa shunday bitmas xazinaki, agar unga aql bilan yon­dashilsa, tilladan-da ko‘proq daromad keltiradi. Eksportbop mahsulotlar yetishtirishga e’tibor qaratish lozim.

Biz inflyasiya va yuksak texnologiya­lar asrida yashayapmiz. Bugun nafaqat dav­lat, balki har bir inson o‘zining shaxsiy rivojlanish strategiyasiga ega bo‘lishi kerak. Sun’iy intellekt va raqamli texnologiyalarni o‘rganing, ishingiz­ni avtomatlashtiring. Qog‘ozbozlik va hisobotlarga ketadigan vaqtni tejab, uni mahalladagi real muammolarni hal etishga yo‘naltiring. Kerak bo‘lsa, psi­xolog bo‘ling. Odamlar hozir moddiy ko‘­makdan ko‘ra ko‘proq eshitilishlariga, to‘g‘ri yo‘nalishga muhtoj. Ularga shun­chaki kredit emas, tayyor biznes-model taqdim eting!

Boqimandalik kayfiyatidan voz ke­chish vaqti keldi. Davlat tomonidan berilayotgan subsidiya yoki ssuda – bu tayyor “ovqat” emas. Ta’bir joiz bo‘lsa, bu bir “qarmoq”dir. Undan foydalanib baliq tutishni o‘rganish kerak. Doimiy ravishda yor­dam kutib yashash kelajakni boy berish deganidir. Yangi kasb-hunarlarni egallang, chunki 2026 yilda eski usullar bilan tirikchilik qilib bo‘lmaydi. Farzandlaringizga chet tillarini, zamonaviy xizmat ko‘rsatish sohalarini o‘rgating. Masalan, bugungi kunda eng ilg‘or jahon tajribasi asosida zamonaviy dehqonchilik va issiqxona madaniyati­ni keng ommalashtirish zarur.

Dunyodagi ziddiyatlar va inqirozlar bizni cho‘­chitmasligi kerak. Bizning eng katta qurolimiz: bilim va halol mehnatdir. Agar hokim yordamchisi va mahalla ahli bir yoqadan bosh chiqarib, yagona jamoa bo‘lib ishlasa, hech qanday iqtisodiy bo‘ron bizni yenga olmaydi.

– Hokim yordamchisi sifatida amaliy tajri­bangizdan kelib chiqib, O‘zbekistonda hokim yordamchilari faoliyatini yanada takomillashti­rish va ish samaradorligini oshirish bo‘yicha qanday takliflar bera olasiz? Hokim yordam­chisi sifatida sizga qanday yordam kerak?

– Mahalla tizimining haqiqiy harakatlan­tiruvchi kuchi bo‘lgan hokim yordamchisi vakola­ti natijadorlik uchun nega muhim? Bugungi is­lohotlar markazi bevosita mahallaga ko‘chgan bir paytda, hokim yordamchisi instituti kutilgan samarani berishi uchun faqatgina mehnat qilish emas, balki tizimli muvofiqlashtirish ham za­rur. Hokimning mahalladagi vakolatli vakili o‘z hududidagi muammolarni tezkor hal etishi uchun barcha tashkilotlar: bank, soliq, bandlik va boshqa idoralar rahbarlari hokim yordamchisi­ning qonuniy asoslangan so‘rovlarini birinchi darajali vazifa sifatida qabul qilishi lozim.

Yana bir taklifim: har bir mahallada “Onalar maskani” yoki “Onalar maktabi”ni tashkil etishdir. Xalqimizda “Qarisi bor uyning parisi bor” degan hikmatli gap bor. Lekin nafaqaga chiqqan, farzan­dlari ishda, nevaralari bog‘cha yoki maktabda bo‘lgan onaxonlarimiz kun bo‘yi to‘rt devor ichida zerikib qolayotgani bugungi kunning achchiq haqiqatidir. Xo‘sh, bu loyiha jamiyatimiz uchun nega suv va ha­vodek zarur? Yolg‘izlikka chek qo‘yish va ijtimoiy faollik keksa yoshdagi ayollarimizning umrini uzaytiradi, tushkunlik va turli kasalliklarning oldini oladi. Milliy qadriyatlar maktabi vazi­fasini o‘tovchi bu maskanda onaxonlar shunchaki choylashib o‘tirmaydi, balki ustoz-shogird an’a­nalarini tiklab, mahalla yoshlariga hunar, odob-axloq va oila sirlarini o‘rgatadilar. Qolaversa, mahallaning o‘zida sog‘lom turmush tarzini targ‘ib qilish, yengil badantarbiya va nafas mashqlarini tashkil etish orqali keksalar o‘rtasida kasallanish darajasini pasaytirish va poliklinikalardagi turnaqator navbatlarni kamaytirish mumkin.

Buning uchun millionlab mablag‘ sarflash yoki yangi bino qurish shart emas. Xuddi oilaviy nodavlat bog‘chalar modeli kabi, mahalladagi tashabbuskor, uyi fayzli onaxonlarga o‘z xonadonlarida ushbu maskanni ochishga ruxsat berish va ularni ijtimoiy tadbirkor sifatida rag‘batlantirish maqsadga muvofiqdir. Shuningdek, har bir mahalla markazi binosida onaxonlar uchun alohida ma’na­viyat xonasi va choyxona ajratilsa, nur ustiga nur bo‘lardi. Shu bois, “Onalar maskani” loyihasini boshlashni taklif qilaman. Toki duogo‘y onalari­miz uyda yolg‘iz zerikib o‘tirmasin, ular mahalla­ning fayzi va jonli maktabi bo‘lib qolaversin.

– Prezidentning mahalla institutini rivojlantirishga qaratilgan tashabbusi “quyidan yuqoriga” tamoyili asosida ishlash tizimiga o‘tish uchun poydevor bo‘ldi. Siz hokim yordamchi­si sifatida ushbu islohotning aniq bir mahal­ladagi ijtimoiy-iqtisodiy muammolarni hal etishdagi ahamiyatini qanday baholaysiz? Il­garigi yondashuvlar bilan solishtirganda, ish uslubida qanday prinsipial o‘zgarishlar bo‘ldi?

– Oddiy qilib tushuntirganda ilgarigi yonda­shuvlarda tashabbus yuqori bo‘g‘indan quyiga tu­shirilar, mahalla darajasi esa uning ijrochi sifatida ko‘rilardi. Hozir joriy etilgan yangi tizimda esa mahalla islohotlarning boshlang‘ich nuqtasiga aylandi, desam adashmayman. Endilik­da mahalladagi har bir xonadon atroflicha o‘rga­nilib, mavjud muammolar joyida aniqlanadi va shu asosda yechimi topiladi. Bu esa ancha vaqt va resurslarni tejab, hokim yordamchilari ishining samaradorlikni oshirmoqda. Pirovardida mahal­ladagi bandlik, ijtimoiy qo‘llab-quvvatlash va infratuzilma bilan bog‘liq masalalar tezkor va manzilli hal etilmoqda.

– O‘tgan yildagi asosiy chaqiriqlar nuqtai nazaridan qaraganda, mahallangizda mahalla­bay tizimi doirasida qaysi aniq masalalar hal etildi? Xususan, bandlikni ta’minlash, ijtimoiy qo‘llab-quvvatlash, infratuzilmani yaxshilash yoki xonadonlar bilan ishlash yo‘na­lishlarida qanday natijalarga erishildi? Sizningcha, ushbu model samaradorligini eng yaxshi aks ettiruvchi ko‘rsatkich qaysi?

– O‘tgan yilda “mahallabay” tizimini joriy etish jarayonidagi asosiy chaqiriq muammolarni aniqlashdan ularni barqaror hal etishgacha bo‘lgan zanjirni ishga tushirish edi. Shu nuqtai nazardan qaraganda, mahallamizda qator aniq va sezilarli natijalarga erishildi. Masalan, tomorqa yerla­ridan samarali foydalanish, xizmat ko‘rsatish orqali bir qator oilalar uchun doimiy daromad manbalari yaratildi. Ijtimoiy qo‘llab-quvvat­lash yo‘nalishida kam ta’minlangan, nogironligi bo‘lgan shaxslar, yolg‘iz keksalar va ijtimoiy xavf guruhidagi oilalar aniqlanib, ularga nafaqa, moddiy yordam va ijtimoiy xizmatlar manzilli tarzda yetkazildi. Shuningdek, har bir xonadon kesimida muammolar o‘rganilib, individual “yo‘l xaritasi” ishlab chiqildi, muammolar ijrosi do­imiy monitoring qilindi va oxiriga yetkazildi.

– Agar sizda byudjet, vaqt va resurslar bo‘yicha hech qanday cheklov bo‘lmasa, mahallangizda qaysi loyihani amalga oshirgan bo‘lar edingiz?

– Agar shunday imkoniyat bo‘lganida nima ishlar qilardim? Unda men, eng avvalo, mahallamizda yetishtirilgan qishloq xo‘jalik mahsulotlarini qayta ishlashni yo‘lga qo‘yish, muzlatkichlar so­nini ko‘paytirish, mahsulotni saqlab, me’yoriga yetkazib, dunyo bozorlari talab qiladigan daraja­dagi narxlarda sotishni yo‘lga qo‘ygan bo‘lardim. Bugungi kunda mahallamizda istiqomat qilayotgan aholining 90 foizida issiqxona bor bo‘lsa, qol­ganlariga ham barchasiga kredit yordami bilan yoki subsidiya/ssuda orqali issiqxonalar qurib bergan bo‘lardim. Bu ishni oxiriga yetkazishni katta va­zifam deb bilaman.

– Joriy yilning “Mahallani rivojlanti­rish va jamiyatni yuksaltirish yili” deb e’lon qilinishi ushbu islohotning milliy darajada institutsionallashganini ko‘rsatadi. Shu muno­sabat bilan, siz oldingizga qo‘ygan mahallan­gizni rivojlantirish bo‘yicha ustuvor vazifa­lar va asosiy yo‘nalishlar nimalardan iborat? Siz ishlayotgan mahalla 5 yildan keyin qanday bo‘lishiga ishonasiz?

– Xabaringiz bor, 2026 yilning fevralida O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyev Surxondaryo viloyatiga tashrif buyur­di. Bu tashrif doirasida Davlat rahbari qishloq xo‘jaligini rivojlantirish, aholi tomorqasidan unumli foydalanish masalalariga katta e’tibor qaratdilar. Shundan kelib chiqib, mahallamizdagi aholini tomorqa madaniyatini rivojlantirish­ga yanada o‘z hissasini qo‘shishga da’vat qilish, is­siqxonachilikni yanada taraqqiy toptirish, uning iqtisodiy samaradorligini oshirish, mahalla­mizda 2026 yilda ishsizlikdan xoli hududga ay­lantirish mening bosh maqsadimdir! Shulardan kelib chiqqan holda, joriy yilning o‘zidayoq mahalla aholisi yanada ko‘plab ijobiy o‘zgarishlarga guvoh bo‘ladi, deb o‘ylayman. Chunki “Mahallani rivojlantirish yili”dagi asosiy maqsad: mahallani faqat yashash hududi emas, balki inson qadri, barqaror daromad va munosib turmush ta’minlanadigan asosiy makonga aylantirishdan iborat. Besh yildan keyin esa “Uyas” mahallasi mamlakatimizning eng oldi va farovon mahalla­laridan biri bo‘lishiga ishonaman!

Jamoliddin Turdimov, Iqtisodiy tadqiqotlar va islohotlar markazi

"Iqtisodiy sharh" jurnali №3/2026